Als … dan

De onderwijsgoeroes Marcel van Herpen en Luc Stevens hebben me in de afgelopen vijf jaar wel duidelijk gemaakt, dat er in de opvoeding van kinderen geen enkel nut schuilt in straffen. Verantwoordelijkheid geven, respect tonen, pedagogisch optimisme en authentiek en betrouwbaarheid zijn, zijn veel betere voorwaarden tot groei. Kort gezegd: zonder relatie geen prestatie.

posterhetkind Lees verder

Selfiefiel

‘Ik ben blij, man!’

Uitdaging 25 was: ‘Maak 5 selfies met ambassadeurs van Right To Play’. Ik vond het bij voorbaat HEUL spannend. Durf ik die druk bezette (ex-)topsporters wel te benaderen. En is het niet een beetje zielig dat je als veertig plusser om een selfie vraagt. Om een lang en sneu verhaal kort te maken; ja, dat is zielig … behalve … als je het koppelt aan een financiële bijdrage voor Right To Play.

selfie ? Lees verder

Helden uit het verleden

Vijf voor half vier word ik wakker. Mijn biologisch klokje zorgt ervoor dat ik driehonderd tellen de tijd heb om ervoor te zorgen dat de rest van de familie zich niet het apenzuur schrikt van mijn wekker. Vandaag fiets ik namelijk de Gerrie Knetemann Classic. Een toerrit van 160 kilometer ter nagedachtenis van één van Neerlands grootste wielrenners. Om mijn held uit het verleden iets meer eer te bewijzen en de geldteller voor Right To Play op te schroeven, kies ik ervoor om niet met de auto, maar met de fiets naar Amsterdam te gaan.

IMG_5623
Lees verder

Onderweg

Het is weer de hoogste tijd voor een beetje actie. Vandaar dat ik besloten heb om morgen (15 juli 2015) uitdaging achtenveertig aan te gaan pakken. Daarin verplicht ik mezelf om een rit van boven de driehonderd kilometer te rijden (op één dag wel te verstaan). Natuurlijk had ik ervoor kunnen kiezen om van thuis uit een rondje te maken, maar daar zit het nadeel aan. De eerste en laatste honderd kilometer gaan eigenlijk allemaal over bekend terrein en dat is niet echt motiverend. Vandaar dat ik besloten heb om mijn eindpunt ergens te leggen vanwaar nog een trein naar huis vertrekt.

Bad Nieuweschans Lees verder

Wachtsje … eltse kear opnij

Fris en fruitig spring ik om drie uur ’s nachts uit m’n bed, als de wekker op die afgesproken tijd afgaat. Vandaag ga ik Friesland veroveren! Sinds 1912 wordt de tocht der tochten georganiseerd. Ik bedoel niet de die op ’t bevroren water, maar de tocht over het land. Ruim tweehonderddertig kilometer op de fiets langs Friese wateren en door alve Fryske stêden.

logo Lees verder

Waanzin(nig)

Na een onrustige nacht word ik om een uur of zes echt wakker. Vandaag is de dag, waar ik naar toe heb geleefd. Ik ga die berg opvreten! Zo hard tegen de zuidkant oprijden, dat hij na mijn tocht niet gemiddeld 7,5%, maar nog maar 5% is. In mijn dromen heb ik zelfs de stoute moed om te denken, dat ik hem misschien wel twee of drie keer kan beklimmen. Het record staat op elf keer in 24 uur, dan moet dat met mijn afgetrainde ‘klimmerslijf’ toch ook wel een keer of zeven lukken?

2015-05-07 06.06.02

Lees verder

Goedemorgen Nederland!

Sinds deze week heb ik mijn invalbaan voor de Rotterdamse Vereniging voor Katholiek Onderwijs voortgezet op de Klimophoeve in Bleiswijk. In Capelle aan den IJssel is de juf van groep acht helemaal hersteld, dus daar is geen werk meer voor me. In Bleiswijk echter ligt een prachtige uitdaging in groep zes van deze Daltonschool.

Klimophoeve Lees verder

Penopauze

Het gaat eindelijk gebeuren! Over negentien dagen ga ik me wagen aan een uitdaging, waar ik al heel erg lang naar uitkijk. Sommige ‘echte’ mannen in de penopauze wagen zich aan het behalen van een motorrijbewijs en verwennen zichzelf vervolgens met een helm met heuse kattenstaart. Anderen gebruiken het moment van de midlifecrisis om een boot aan te schaffen, een sabbatical te nemen en de wereld rond te zeilen. En ik doe wat iedere zichzelf respecterende wielerrecreant van boven de veertig een keer gedaan moet hebben in zijn leven: de ‘kale berg’ beklimmen.

Mont_ventoux_from_mirabel ventoux4 mont-ventoux Lees verder

VerDAMd goed bezig!

Drie dagen na de halve marathon van Rotterdam is de fysieke en mentale pijn uit mijn lijf en heb ik me in een impulsieve bui alweer opgegeven voor de volgende uitdaging. Op zondag 20 september 2015 is namelijk de Dam tot Damloop. Tien Engelse mijlen (16,1 km) lopen tussen AmsterDAM en ZaanDAM. Right To Play is het officiële goede doel bij dit evenement en ja, dan is het schier onmogelijk voor me om daar ‘nee’ tegen te zeggen.

DtD Lees verder

The day after

Ik word herboren wakker, zwevend op de roem van gisteren. Veer op uit mijn bed, als een jonge God. Sla de gordijnen open en kijk trots de wereld in, die ik de dag ervoor genadeloos heb verslagen … Hoe schril kan het contrast met de werkelijkheid zijn? Mijn botten kraken, mijn spieren zijn kort en stram. Met veel gemopper en gesteun duw ik het dekbed van me af en rol ik uit m’n bed. De gordijnen laat ik voor wat ze zijn en sleur mezelf de douche in. Ik kan maar aan één ding denken: hoe krijg ik die spierpijn uit mijn lijf?

Glorie Lees verder