Vakantie!

Het klasje staat er leeg en verlaten bij. De tafels en stoelen netjes aan één kant, zodat de schoonmakers, de vloer goed in de was kunnen zetten. Over zes weken zal de vloer weer glimmen. En heeft de nieuwe juf de tafels weer netjes in groepjes gezet. Dan liggen er fonkelnieuwe schriften en potloden klaar voor de kinderen van de nieuwe klas.

2015-07-10 12.10.45 2015-07-10 12.10.29 Lees verder

Onrust

‘Heeft u tijd voor een gesprekje over Sibe?’ Het mailtje van de juffen van Sibe is net zo kort, als dat ’t impact heeft. Ik laat de tekst op me inwerken en krijg een ongemakkelijk gevoel. Het is niet de eerste keer dat de juffen een gesprekje aanvragen. De vorige keer had ik me van alles in mijn hoofd gehaald. Ik had Sibe zelfs min of meer verdacht van wangedrag. Dat zal me niet nog een keer gebeuren! Toch heb ik er een ongemakkelijk gevoel bij. Het zal toch niet zo zijn dat hij blijft zitten, omdat hij een beetje beweeglijk is.

roltrap Lees verder

Levenskunstenaar

Zoals gezegd werk ik sinds maandag op een andere school binnen het bestuur van de RVKO. De school heet De Klimophoeve in Bleiswijk en is een Daltonschool. Het Daltononderwijs kenmerkt zich, doordat het uitgaat van vijf kernwaarden: samenwerking, vrijheid in gebondenheid, effectiviteit, zelfstandigheid en reflectie. Natuurlijk zijn dit waarden die op elke school wel terugkomen, maar in de week die ik nu rondloop op deze school heb ik ook aan den lijve mogen ervaren op welke bijzondere en overtuigende manier er invulling wordt gegeven aan deze principes.

Helen_Parkhurst Lees verder

Goedemorgen Nederland!

Sinds deze week heb ik mijn invalbaan voor de Rotterdamse Vereniging voor Katholiek Onderwijs voortgezet op de Klimophoeve in Bleiswijk. In Capelle aan den IJssel is de juf van groep acht helemaal hersteld, dus daar is geen werk meer voor me. In Bleiswijk echter ligt een prachtige uitdaging in groep zes van deze Daltonschool.

Klimophoeve Lees verder

Nablijven? Vlieg op!

Toen ik vrijdag thuiskwam, werd ik onaangenaam verrast met de mededeling dat Jelle tussen de middag moest nablijven op school. Ik hoor nog tot het kleine groepje ouders, dat niet meteen gaat blazen en tieren en op hoge poten naar school stapt, omdat ze vinden dat ‘hun pareltje’ zoiets niet verdient. Maar het is natuurlijk wel even slikken; Jelle die moest nablijven! Hij zal toch niet weer uit zijn slof geschoten zijn en in een dwarse bui niet meer rede vatbaar zijn geweest? Er is niks mis met mijn geheugen en ik weet, dat ik vroeger ook met regelmaat last had van dat soort driftbuien. Natuurlijk lag dat in mijn geval altijd aan de andere kinderen, maar toch.

boos
Lees verder

Verkeer(d)(s)examen

‘Ik snap het niet papa? Ik doe het precies zoals meester Jan het zegt, maar het gaat steeds fout.’ De zin komt er hortend en stotend en met veel tranen uit. Jelle oefent hard op de computer voor zijn verkeersexamen. Hij voert voor de zoveelste keer de -in zijn ogen goede- antwoorden in, maar de computer blijft het iedere keer afkeuren.

Oefenen Lees verder

Beter en half ei, dan een lege … (d)(k)op!

Het is dinsdagmiddag 31 maart en ik sta in de keuken 34 eieren te koken. Is dit de voorbereiding van een 1 april grap, waarbij ik stiekem naar Barneveld rijd en in de eerste de beste plofkip legbatterij de ‘vers’ gelegde eieren vervang voor gekookte exemplaren? Laat ik dat maar niet doen. Ik heb in die regionen bij een vossenjacht al eens verkleed als kip rondgelopen. Dat werd een soort eenmans … uhh eenkipsactie tegen plofkippen. De plaatselijke poelier was echter niet gecharmeerd van mijn protestleuzen bij zijn gebraden ‘chickies’ en wilde me hoogstpersoonlijk aan ’t spit te rijgen. Ik heb als een kip zonder kop door het centrum moeten lopen om het vege lijf redden.

34 eieren Lees verder