Helden uit het verleden

Vijf voor half vier word ik wakker. Mijn biologisch klokje zorgt ervoor dat ik driehonderd tellen de tijd heb om ervoor te zorgen dat de rest van de familie zich niet het apenzuur schrikt van mijn wekker. Vandaag fiets ik namelijk de Gerrie Knetemann Classic. Een toerrit van 160 kilometer ter nagedachtenis van één van Neerlands grootste wielrenners. Om mijn held uit het verleden iets meer eer te bewijzen en de geldteller voor Right To Play op te schroeven, kies ik ervoor om niet met de auto, maar met de fiets naar Amsterdam te gaan.

IMG_5623
Lees verder

Lieve Marianne …

Het is al een hele tijd een vurige wens geweest van me, om een blog met deze titel te beginnen. Ik weet dat de woorden “Lieve Marianne…” bij de start van een column eigenlijk toebehoren aan de onnavolgbare Peter Heerschop, die iedere vrijdagochtend rond 9.45 uur in sneltreinvaart de week afsluit met zijn humoristische kijk op de wereld in het radiofeuilleton “Evers staat op”. Maar vandaag pik ik zijn ‘aftrap’ even. Ik zag nergens een ® of © staan achter deze woorden, dus ik heb ‘m ook niet gevraagd of het mocht. Waarom ik zo begin, zal verderop wel duidelijk worden, maar laat ik voorop stellen dat ik niet pretendeer, dat ik op vergelijkbare wijze de week ga afsluiten. Dat lukt me niet en zou sowieso vreemd zijn op een dinsdag. Maar ik wil wel (op mijn manier dan maar) een samenvatting geven van de NK baanwielrennen, waar ik als vrijwilliger van Right To Play, mocht assisteren. Lees verder