Categorie archief: Verhalen

Tijd voor een verzetje

Posted on by
Beantwoorden

Het belooft een lekkere dag vol met ‘niks’ te worden. Zo één tussen twee trainingsinspanningen in. Een dag dat je de benen stil moet houden, om op een optimale manier gebruik te maken van de supercompensatie. Dus als iedereen naar school en het werk is, maak ik voor mezelf een lekkere ‘George Clooney’ koffie en neem een extra groot stuk chocolade.

Ik scrol wat door mijn Facebook en concludeer dat mijn carnaval vierende familieleden en bekenden uit Brabant ondertussen niet meer weten welke dag het is. Ik wel, het is maandag, dus ‘papadag’. Nu is tegenwoordig bijna elke dag ‘papadag’, maar op maandag betekent het brengen-halen-brengen-halen-zwemles-koken-afwassen-atletiek en bloggen. Maar tussendoor is er het heerlijke niets doen.  Lees verder →

Wat is jouw handicap?

Posted on by
6

Zwetend en puffend kom ik om half tien in de ochtend aan bij Golfbaan Delfland. Alsof het zo getimed was, draait Femke’s rode Peugeot ook het terrein op. Jelle zit op de bijrijdersstoel en zwaait fanatiek als hij me ziet. Sibe drukt zijn neus tegen het raam en moedigt me aan, zodat ik het laatste stukje van de twaalf kilometer ook volhoud. Een uurtje daarvoor ben ik vertrokken van huis. Met de zon die volop schijnt en een graadje of vier is het prima weer om te rennen. Dus sportkleren aan, de paden op en tussen het water en de weilanden Midden-Delfland in.  Lees verder →

Ongeluksgetal

Posted on by
Beantwoorden

Roep ik het onheil over me af, als ik juist vandaag iets ga schrijven over het getal dertien? De beste manier om daar achter te komen, is door het gewoon maar te doen. Mocht me vandaag iets vreselijks overkomen, dan is voor mij dat bewijs geleverd. Dertien is namelijk niet zomaar een getal. Dertien is een kwart van mijn challenges, het aantal letters in de titel van deze blog, een priemgetal, een meter bierflesjes, te gewoon voor een dozijn, het achtste getal in de reeks van Fibonacci en voor mensen met Triskaidekafobie iets om bang van te worden. Er is gewoon iets met dertien.

1 meter bier Lees verder →

Mens sana in corpore sano

Posted on by
6

Bekende grote filosofen als Plato en Aristoteles speculeerden over een menselijke ziel die voor intelligentie zou zorgen en die gescheiden was van het lichaam; het dualisme. Descartes verfijnde hun denken en beschreef hoe de input van alle zintuigen samenkomen in de epifyse; de plek waar de hersenen en de geest elkaar zouden raken. In dit ‘epistel’ geen wetenschappelijk onderbouwd verhaal, maar gewoon wat losse flarden die de oude, dualistische denkers in ieder geval geen ongelijk geven.

Platoaristoteles Lees verder →

Gewoon lief … niet verliefd!

Posted on by
1

‘Papa, kijk eens wat ik heb.’ Mijn jongste zoon houdt zijn twee handen zorgvuldig, als kommetjes op elkaar. Een beetje zoals je een vlinder vasthoudt, zonder dat je zijn vleugels wilt beschadigen. Voorzichtig kijk ik door de opening, die hij tussen zijn twee handen laat, maar kan niks zien. ‘Ik weet het niet!’, zeg ik. Langzaam opent hij zijn twee knuistjes en neemt het kleine rode hartje tussen zijn vingers, alsof het een 24-karaats diamantje is. ‘Wow, een hartje, wat mooi! Heb je die van de juf gekregen?’

hartje Lees verder →

Neerlands hoop in bange dagen

Posted on by
Beantwoorden

Ik geef het toe, ik ben erg gevoelig voor complottheorieën. Zo geloof ik, dat er meer dan een kern van waarheid zit in de film ‘Conspiracy Theory’ met Mel Gibson. Maar ook documentaires over de moord op JFK, Nine Eleven, de Da Vinci Code, Roswell, Illuminati, Area 51 … Eigenlijk ben ik direct geneigd om in de samenzweringen te geloven en moet ik overtuigd worden van het tegendeel.

Sinds vandaag is er een nieuwe theorie bijgekomen en ben ik ervan overtuigd, dat alle Friezen in een geheim genootschap zitten met maar één doel: onafhankelijk worden van Nederland! Wellicht komt dit als een schok, maar ik zal het proberen toe te lichten.

friesland onafhankelijk Lees verder →

Dagelijkse warming-up

Posted on by
1

Het is zeven uur in de ochtend, als ik me in mijn joggingbroek hijs. Dat is die broek waar ik buiten mijn ‘openbare leven’ om in woon. De broek die zelden gewassen wordt, slobberig groot is en een heel zacht binnenkantje heeft. Het is het ‘huispakje’ dat ik ’s avonds voorzichtig in de hoek zet, zodat ik er de volgende dag direct in kan stappen. In die broek en met de slaap nog in mijn ogen start mijn ochtendritueel.

Dat begint met het wakker kietelen van Sibe. Ik ga op zijn bedje zitten en kriebel met mijn baard over zijn rug en in zijn nek. Ondertussen fluister ik in zijn oor welke dag het is en welke juffrouw hij vandaag heeft. ‘Sibe wakker worden, het is vrijdag en vandaag heb je juffrouw …. Erwtensoep … oh nee, juffrouw Prikkeldraad, oh nee … juffrouw Neusfluit.’ Hij heeft juf Wendela en juf Annemarijn heel hoog staan en grapjes maken over hen, mag ik eigenlijk helemaal niet. Maar zo ’s morgens vroeg, als niemand anders ’t hoort, helpt t wel een beetje om vrolijk wakker te worden.  Lees verder →

Luctor et emergo

Posted on by
1

Begin jaren zeventig van de vorige eeuw fietste in het Brabantse Zundert een jongetje over de Veldstraat achter zijn moeder aan. Ze waren na het eten vertrokken van Molenstraat 101 in de richting van de deelgemeente Klein-Zundert. In de beleving van het jochie van amper zes jaar, was het een barre tocht die eindeloos leek te duren. Niet omdat het heel ver rijden was, maar vooral, omdat aan het einde van die tocht mevrouw De Bruijn stond te wachten. Het zou best kunnen, dat mevrouw De Bruijn in het dagelijks leven een heel aardige vrouw was, maar het jongetje vreesde haar in elke vezel van z’n lijfje.  Lees verder →

Vijftig tinten grijs

Posted on by
3

Voor de derde dag op rij stond ik voor de counter bij Team Kapsalon Vlaardingen. Maandagochtend was ik al even binnen gelopen, om te constateren dat de hele zaak vol zat met overwegend oudere dames; minimale wachttijd anderhalf uur. Dat ging ik niet redden met de middagpauze van de jongens. Geen probleem natuurlijk, ‘Morgen weer een dag!’ Dus gisterenochtend rond een uur of elf opnieuw kijken. Ik liep naar binnen en werkelijk waar, ik zou zweren dat de dames van de dag ervoor er weer zaten. Hing er een verborgen camera, of liep Frans Bauer rond verkleed als kapster? Maar niets van dat alles.

kapper 1 Lees verder →

Zero, zero zero zero zero zero zero cinqo

Posted on by
5

De eerste dertien weken vol uitdagingen zitten er bijna op. Een snel rekensommetje leert me, dat ik met 13 op de 52 weken bijna een kwart jaar achter de rug heb. Dat zorgt meteen voor paniek in mijn hoofd, want 25% van 8000 kilometer fietsen is … precies 2000. Maar op dit moment prijken er achter uitdaging 29 slechts 941 kilometers; een schamele 11,8 procent van het totaal. Met andere woorden: vanaf nu moet ik elke week gemiddeld 181 kilometer fietsen om mijn challenge te halen!

De hoogste tijd om een beetje ‘vals te spelen’. En als je wilt leren vals spelen, dan moet je volgens mij bij Spanjaarden zijn. Nee, ik heb niets tegen Spanje en haar inwoners. Mooi land, leuke taal, maar ik vind wel dat ze het afgelopen decennium net iets te veel grote sporttoernooien hebben gewonnen. Ik tel in de gauwigheid twee keer Europees kampioen voetbal, een keer wereldkampioen, vier keer de Champions League, vijf keer de UEFA Cup, twee Wimbledon titels en vier keer de ronde van Frankrijk (met drie verschillende winnaars).  Lees verder →