Vol vertrouwen

Het is woensdagavond … drie dagen na één van de langste weken uit mijn leven. Het cacaogehalte in mijn lijf is ondertussen weer behoorlijk op peil en de ergste ontwenningsverschijnselen zijn zo goed als verdwenen. Zo ben ik weer redelijk normaal aanspreekbaar, is de zenuwtrek in mijn nek bijna weg en het compulsief aan de pot chocoladepasta ruiken zo goed als verdwenen. Ik kan wel zeggen dat het weer best goed gaat met me.

pasta Lees verder

Vertrouwen

Ik sta alweer een week of drie aan de andere kant van de CAO Primair Onderwijs en merk dat de gesprekken die daar in de ‘wandelgangen’ over gaan me nog steeds boeien. Ik vind het sowieso leuk om ‘beschouwend’ naar onderwijs te kijken. Dat wordt me overigens niet altijd in dank afgenomen. Zeker niet als ik erg ‘uitgesproken’ ben over mijn idealen. Voor sommigen lijken die namelijk ver van de realiteit te liggen en soms zelfs conflicterend te zijn. Toch wil ik me niet, zonder kritisch na te denken, in de richting van de massa laten duwen.

why-how-what Lees verder

Karamel met zeezout (in 300 woorden)

Ik hou het kort, vandaag. Ik ben namelijk leeg en vol tegelijk.
Koud en warm
Boos en gelukkig
Toe aan blues en Guus
Aan zout en zoet
Dat is ook de reden dat ik bij mijn koffie nu een reep vol tegenstellingen eet. Tony’s chocolonely; karamel met zeezout. Wat een uitvinding en onmogelijk in gelijke stukjes te verdelen.

Tony's Lees verder