Aan belangstelling geen gebrek! De afgelopen week is het aantal ‘unieke bezoekers’ en de bijbehorende ‘views’ op mijn website ver’tig’voudigd. Dat had (helaas) helemaal niets te maken met mijn bovenmenselijke prestatie in Flevoland, ook niet met mijn recentelijk vergaarde roem op Joewtjoep, of in de krant en zelfs niet met mijn nieuwe baan. De reden waarom mijn website bedolven werd met bezoekjes (van over de hele wereld) was een simpele poll!
‘Ben je blij? Je klinkt niet heel opgetogen’. Oef, die vraag en opmerking overvallen me. ‘Ja, ik ben wel blij, maar…’, ‘Shit, -ja maar- is nee’, ‘… er zijn nog wel dingen die ik gepland heb en niet op stel en sprong af kan zeggen.’
Het ging allemaal zo snel. Vorige week heb ik een gesprek gehad met een bovenschools manager van de RVKO (Rotterdamse Vereniging Katholiek Onderwijs). Een paar dagen daarvoor had ik een sollicitatiebrief naar hen gestuurd en werd eigenlijk direct gebeld, of ik op gesprek wilde komen. Wel zo netjes om dat dan ook te doen, nietwaar? Daar zat ik dan; aardige man, mooi en open gesprek, twijfels en vertrouwen werden uitgesproken en uiteindelijk zelfs een toezegging gedaan.
‘Eigen schuld, dikke bult’, dan moet ik ook maar niet zo mopperen op Neerlands jongste provincie. Ik zat gisteren natuurlijk een beetje te klagen, dat het er zo leeg en zo plat was. Dus heeft onze Lieve Heer, na het lezen van mijn blogje -Hij volgt me namelijk ook- een plannetje bedacht.
Ik heb er nooit een geheim van gemaakt, dat ik Flevoland niet de leukste provincie vind. Het is er plat, het waait er altijd, de wegen zijn kaarsrecht, er is heel veel niks en er zijn nog meer windmolens. Ik zal niet zeggen dat het geen bijzondere provincie is. Ik bedoel, voor droogmalers, ingenieurs, landschap ontwikkelaars, boeren en mensen die van wilde achtbanen houden, is onze jongste provincie ontzettend interessant. Maar voor mij, als recreatieve fietser, met een aantal uitdagingen is er niet veel aan. Bij het opstellen van ‘markante plekken’ kwam ik dan ook niet verder dan: Urk en ‘De Batavia’.
Op zondagochtend 15 maart gaat om zeven uur de wekker. Vandaag mag ik naar Noord-Holland, om daar bij de nationale honk- en softbal clinic Right To Play onder de aandacht te brengen. Mijn ochtendritueel is nooit heel spectaculair -douchen, aankleden en eten- dus om tien voor half acht zit ik in de auto. Ik toets Nieuw-Vennep in op mijn telefoon en kom tot de ontdekking dat dit kleine, vierkant afgebakend Nederland onder Hoofddorp en dus de rook van Schiphol ligt.
Wat een bijzondere week was dit toch. Een week waarin ik veel leuke en enthousiaste mensen, op allerlei manieren mocht ontmoeten. Ontmoeten is trouwens een prachtig woord, hè?
Ont – moeten
Het even niet moeten. De tijd nemen om elkaar te leren kennen, zonder dat het verplicht wordt! De tijd nemen om naar de ander te luisteren. Vragen te stellen. Wie ben jij? Waar loop jij warm voor? Waar vertel je graag over in je blogs? Zonder dat men antwoorden eist, niet gebonden aan (lands)grenzen.
Wil je alvast oefenen voor 18 maart? Doe dan mee aan de onderstaande poll. Voor uitdaging #13 ben ik namelijk op zoek naar mijn laatste goede doel. Hieronder staat de poll die een week lang open blijft (tot vrijdag 20 maart 22.00 uur). Het doel dat na een week bovenaan staat, zal ik gaan steunen. Onder de poll staat meer informatie over alle verschillende doelen en een link naar hun websites. 
Lees verder
Ik werd vanmorgen wakker met de geweldige constatering dat het aandeel ‘Wilco Kannekens’ enorm gestegen is. Mijn marktwaarde zal de AEX vandaag weer uit het slop halen en de koers naar de magische 500 punten grens pushen. Elke Euro die ik ooit in mezelf gestoken heb, is een spreekwoordelijke Daalder waard. Alhoewel ik me direct besef dat een Daalder één gulden en vijftig cent (27 Belgische Frank) waard is, dus minder dan een Euro … maar het bekt zo lekker!
Als er iets gaaf is aan datgene wat ik nu onderneem, zijn het wel de ontmoetingen met volslagen vreemde (lees: onbekende) mensen. Wat dat betreft is er een heel nieuwe wereld voor me open gegaan, sinds ik met mijn 52 uitdagingen begon.
Mijn blogs worden ondertussen niet alleen gelezen door familie en vrienden, maar ook door Twitteraars, Linked-Inners, Facebookers en andere bloggers. Ik loop nog maar net rond in ‘schrijversland’, dus heb nog niet echt een beeld van hoe het eruit ziet. Maar vanaf de start van mijn uitdagingen, heb ik me voorgenomen, niets meteen af te wijzen. Sterker nog, ik heb me voorgenomen, voor alles open te staan. Dus twitter ik er op los, ga ik connecties aan op verschillende platforms, lees ik me scheel en onderhoud ik contacten met ‘vloggers’, ‘ploggers’ en bloggers uit alle windstreken van dit land (en België).
Wilco's Charity Challenge 