Neerlands hoop in bange dagen

Posted on by
Beantwoorden

Ik geef het toe, ik ben erg gevoelig voor complottheorieën. Zo geloof ik, dat er meer dan een kern van waarheid zit in de film ‘Conspiracy Theory’ met Mel Gibson. Maar ook documentaires over de moord op JFK, Nine Eleven, de Da Vinci Code, Roswell, Illuminati, Area 51 … Eigenlijk ben ik direct geneigd om in de samenzweringen te geloven en moet ik overtuigd worden van het tegendeel.

Sinds vandaag is er een nieuwe theorie bijgekomen en ben ik ervan overtuigd, dat alle Friezen in een geheim genootschap zitten met maar één doel: onafhankelijk worden van Nederland! Wellicht komt dit als een schok, maar ik zal het proberen toe te lichten.

friesland onafhankelijk Lees verder →

Dagelijkse warming-up

Posted on by
1

Het is zeven uur in de ochtend, als ik me in mijn joggingbroek hijs. Dat is die broek waar ik buiten mijn ‘openbare leven’ om in woon. De broek die zelden gewassen wordt, slobberig groot is en een heel zacht binnenkantje heeft. Het is het ‘huispakje’ dat ik ’s avonds voorzichtig in de hoek zet, zodat ik er de volgende dag direct in kan stappen. In die broek en met de slaap nog in mijn ogen start mijn ochtendritueel.

Dat begint met het wakker kietelen van Sibe. Ik ga op zijn bedje zitten en kriebel met mijn baard over zijn rug en in zijn nek. Ondertussen fluister ik in zijn oor welke dag het is en welke juffrouw hij vandaag heeft. ‘Sibe wakker worden, het is vrijdag en vandaag heb je juffrouw …. Erwtensoep … oh nee, juffrouw Prikkeldraad, oh nee … juffrouw Neusfluit.’ Hij heeft juf Wendela en juf Annemarijn heel hoog staan en grapjes maken over hen, mag ik eigenlijk helemaal niet. Maar zo ’s morgens vroeg, als niemand anders ’t hoort, helpt t wel een beetje om vrolijk wakker te worden.  Lees verder →

Walking on sunshine

Posted on by
2

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen, ik was er niet gerust op, dat het goed zou komen. Dat lag zeker niet aan de kinderen van KC De Troubadour. Mijn eerste ontmoeting met deze kinderen, een kleine maand geleden, was geweldig. Ik mocht ze vertellen over het werk van Right To Play en daarna spelletjes doen in de speelzaal. We hebben enorm veel lol gehad en dat hoort zo, want spelen is leuk en blijft leuk voor ieder kind, waar ook ter wereld.

KCT 01 Lees verder →

New rules please!

Posted on by
Beantwoorden

Is het toegestaan om tijdens het spel de regels te veranderen?

Je zou zeggen van niet, tot je tegen één van mijn kinderen een potje hebt gedamd. Dat begint al met het opstellen van de stenen. Bij een ‘normaal spel’ plaats je twintig stenen op de donker gekleurde vakjes. Bij de kinderversie die wij hebben, speel je met twaalf stenen. Althans, als je de beschikking hebt over twaalf stenen. Want in de Bermuda driehoek van ons huis verdwijnen voorwerpen op miraculeuze wijze. Je zou in zo’n geval zeggen, dat je het kunt aanvullen met dropjes en/of pepermuntjes. Maar omdat onze zoons exact weten dat er meer witte stenen zijn, mag ik altijd met zwart beginnen. Waarbij ze me nog aanmoedigen met de gevleugelde woorden: ‘Wit begint, zwart wint … echt niet!’

dammen Lees verder →

Luctor et emergo

Posted on by
1

Begin jaren zeventig van de vorige eeuw fietste in het Brabantse Zundert een jongetje over de Veldstraat achter zijn moeder aan. Ze waren na het eten vertrokken van Molenstraat 101 in de richting van de deelgemeente Klein-Zundert. In de beleving van het jochie van amper zes jaar, was het een barre tocht die eindeloos leek te duren. Niet omdat het heel ver rijden was, maar vooral, omdat aan het einde van die tocht mevrouw De Bruijn stond te wachten. Het zou best kunnen, dat mevrouw De Bruijn in het dagelijks leven een heel aardige vrouw was, maar het jongetje vreesde haar in elke vezel van z’n lijfje.  Lees verder →

Don Quijote dela Mancha

Posted on by
2

Voor de tweede keer deze week waag ik me aan een blog met een vleugje Spanje. Schrik niet, ik zal geen woorden meer in het Spaans vertalen. Mijn moeder, die na een een paar glaasjes Rioja vloeiend en vooral ook vloeibaar Spaans praat, had me gewezen op enkele vertalingen die een nogal Freudiaans karakter hadden. Dus laat ik eens een wijze oude man zijn en voor deze ene keer naar m’n moeder luisteren. Lees verder →

Vijftig tinten grijs

Posted on by
3

Voor de derde dag op rij stond ik voor de counter bij Team Kapsalon Vlaardingen. Maandagochtend was ik al even binnen gelopen, om te constateren dat de hele zaak vol zat met overwegend oudere dames; minimale wachttijd anderhalf uur. Dat ging ik niet redden met de middagpauze van de jongens. Geen probleem natuurlijk, ‘Morgen weer een dag!’ Dus gisterenochtend rond een uur of elf opnieuw kijken. Ik liep naar binnen en werkelijk waar, ik zou zweren dat de dames van de dag ervoor er weer zaten. Hing er een verborgen camera, of liep Frans Bauer rond verkleed als kapster? Maar niets van dat alles.

kapper 1 Lees verder →