Het is al een hele tijd een vurige wens geweest van me, om een blog met deze titel te beginnen. Ik weet dat de woorden “Lieve Marianne…” bij de start van een column eigenlijk toebehoren aan de onnavolgbare Peter Heerschop, die iedere vrijdagochtend rond 9.45 uur in sneltreinvaart de week afsluit met zijn humoristische kijk op de wereld in het radiofeuilleton “Evers staat op”. Maar vandaag pik ik zijn ‘aftrap’ even. Ik zag nergens een ® of © staan achter deze woorden, dus ik heb ‘m ook niet gevraagd of het mocht. Waarom ik zo begin, zal verderop wel duidelijk worden, maar laat ik voorop stellen dat ik niet pretendeer, dat ik op vergelijkbare wijze de week ga afsluiten. Dat lukt me niet en zou sowieso vreemd zijn op een dinsdag. Maar ik wil wel (op mijn manier dan maar) een samenvatting geven van de NK baanwielrennen, waar ik als vrijwilliger van Right To Play, mocht assisteren. Lees verder
De kluts kwijt
Normaal had ik het altijd met de vakanties. Dan was ik nog geen twee dagen vrij en moest ik al nadenken over welke dag het was. Nu ik niet meer ‘werk’ (althans niet in een reguliere baan), kan ik dat niet meer als smoes gebruiken. Toen ik gisteren avond laat, rond een uur of twaalf, mijn bedje in kroop na een lange dag voor Right To Play, bedacht ik me dat ik niet moest vergeten om te bloggen de dag erna. Het zou immers zaterdag zijn en dat is ‘payday’ voor Right To Play. Maar toen ik ging nadenken schrok ik. Als het donderdag Eerste Kerstdag was … dan … shit!!! Was het de hele dag al zaterdag geweest! Lees verder
Een traditie doorbroken
Net zoals bij velen, hangt Kerstmis bij ons aan elkaar van tradities. Zo zorgen we ervoor dat we op één van de twee Kerstdagen naar opa Koos en oma Ludy gaan. Voor de kinderen is dit altijd een feest, daar hoeft het niet per se Kerstmis voor te zijn. Sibe begint een dag of twee van tevoren al letterlijk te stuiteren en te vragen: “Wanneer gaan we, wanneer gaan we, wanneer gaan we?”. Heel vreemd, maar die vragen komen altijd minimaal in drievoud. Als uit het antwoord blijkt, dat het nog minder dan één nachtje slapen is, dan is zijn reactie daarop steevast (in drievoud) “Oh yeah, oh yeah, oh yeah!” Lees verder
Weggevertje …
Eén van mijn uitdagingen is, om drie cadeautjes uit de wereldwinkel weg te geven. Het eerste presentje heb ik een maand geleden al geschonken, dus vind ik het hoog tijd worden voor een tweede aardigheidje. De druk om dit cadeautje weg te geven groeit bovendien, want over 8 dagen is het ieder etmaal steeds wat minder waard. Ik heb namelijk een ‘Loesje’ agenda 2015 in de aanbieding.
Het lijkt me aardig om de ‘weggeef challenge’ voor mezelf naar een iets hoger level te tillen, dus stel ik jullie de volgende vraag:
Aan wie (in Nederland) zou jij willen, dat ik deze agenda geef?
Reageer voor 30 december 12.00 uur door de naam van die persoon als reactie te plaatsen op Facebook, Twitter, of deze website. Als je er bovendien een motivatie bij zet, dan is de kans nog groter dat ik het aan die persoon ga overhandigen. Als anderen het eens zijn met jouw keuze, dan kunnen ze natuurlijk jouw reactie ‘liken’, zodat het voor mij nog duidelijker is aan wie ik dit cadeau moet geven.
Wie het ook wordt, ik zal mijn uiterste best doen om ervoor te zorgen, dat die persoon het ook van me krijgt!
groet, Wilco
Over vorm en inhoud
Je mag best weten, dat ik twijfelde. Een groot deel van deze dag heb ik geworsteld met de gedachte: “Doe ik het wel, of doe ik het niet? Zal ik er wel iets, of zal ik er niets over zeggen?” Uiteindelijk kan ik me, zoals jullie zien, toch niet inhouden en schrijf ik dit blogje maar. Ik weet dat ik andere mensen niet kan veranderen. Dat wil ik ook niet (meer), maar ik kan het wel van me afschrijven en wellicht lucht dat een beetje op.
“Waar heeft hij het over?”, hoor ik jullie denken. Met grote tegenzin plaats ik hieronder de foto die de afgelopen dagen vaker en vaker langskwam op verschillende sociale media. Als de lettertjes te klein zijn om te lezen, moet je even op de poster klikken om het te vergroten. Mijn frustratie gaat over, wat hierop staat. Lees verder
Uitdagende kerstboom
Alles is mogelijk, als je er open voor staat!
Deze week is deze Charity Challenge naar een compleet ander niveau getild. Zeven weken geleden begon ik aan deze uitdagingen, omdat ik graag in actie wilde komen voor Right To Play. Het voelde gewoon beter om zelf echt wat te doen voor het goede doel, dan alleen andere mensen vragen om in beweging te komen. Ik kon niet bevroeden dat mijn challenges zoveel aandacht zouden krijgen en zo succesvol zouden worden. In een paar weken tijd zijn er honderden mensen in de ‘doe stand’ gezet en geïnspireerd en heb ik al duizenden Euro’s opgehaald.
Deze week zou je met recht een omslagpunt kunnen noemen. De Pabo en PMK, die hun kerstviering koppelden aan Right To Play, maakte echt een mega verschil. Hier in de buurt van Rotterdam zouden ze het “Geen woorden, maar daden!” noemen, in Brabant noemen ze het “Groots” (met een zachte G). Hè, maak ik hiermee nou toch stiekem een verwijzing naar een voetbal wedstrijd van deze week? Sorry daarvoor!
Een bijzonder bedankje
De studenten van de Pabo en PMK in Den Bosch hebben op maandag 15 en dinsdag 16 december alles gegeven voor het goede doel. Door middel van challenges, de verkoop van kunstwerken, een mega omzet aan de bar en tal van ludieke, creatieve en muzikale activiteiten hebben ze meer dan 2000 Euro opgehaald. Daarmee kunnen meer dan 90 kinderen een jaar lang meedoen in het programma van Right To Play. Dat vraagt natuurlijk om een ongelooflijk compliment en … een bijzonder bedankje.
Vandaar dat ondergetekende de docenten heeft gevraagd om zich dit kalenderjaar nog eenmaal muzikaal in te spannen voor jullie. Noem het “een laatste challenge”. Dat heeft geleid tot deze fan-tas-tische videoclip. Ik zeg dat dit team bruist van het talent. Deel, Retweet en Like deze video, zodat deze docenten volgend jaar de podia van “Holland’s got Talent”, “De Wereld Draait Door” en “RTL Late Night” onveilig kunnen maken.
Speciaal voor jullie zijn hier …. De docenten van Pabo Den Bosch …. EN PMK! (het laden van het filmpje kan eventjes duren)
groet, Wilco






