Te vroeg gepiekt?

Het woord impulsief hoort bij me, dat brengt me geregeld wat goeds en af en toe krijg ik daar ook wat problemen mee. Op een achternamiddag en vrij impulsief, schrijf ik mijn lijst met challenges uit. 8000 kilometer fietsen, even snel rekenen … 154 kilometer per week … tuurlijk, moet kunnen. Halve marathon? Ach, als je kunt fietsen, kun je ook lopen, toch? De Mont Ventoux beklimmen? Why not? Wel eerst het boek lezen en later dit jaar de film bekijken, trouwens! En ja, als we dan toch bezig zijn, laat ik maar een prijs uit de Staatsloterij doneren aan Right To Play. Tegenprestatie? Als, ik niks win, betaal ik tien ‘straf’ Euro’s. Hup dat staat genoteerd … Lees verder

Extra uitdaging … In zes woorden

De afgelopen weken heb ik af en toe een verhaaltje in zes woorden geschreven. Ik krijg wel eens de vraag wat dat precies is en waarom ik het doe. Ik ben hierdoor geïnspireerd door andere mensen die blogjes schrijven. “The six word story”, zoals het in het Engels heet, is een beetje een hype en ik voel me uitgedaagd om daaraan mee te doen. Bovendien is het een leuke afwisseling om af en toe kort van stof te zijn :). De meest bekende six word story is misschien wel door Ernest Hemingway geschreven: Lees verder

KC Troubadour gaat rennen voor Right To Play

Woensdag 4 februari 2015 belooft een mooie dag te worden. Nee, ik heb geen cursus ‘weer voorspellen voor gevorderden’ gevolgd of zo. Maar op die dag zullen ruim 200 kinderen van Kindcentrum De Troubadour in Rosmalen trappelend aan de start staan voor hun sponsorloop voor Right To Play. Ik hou wel van positief denken en als we met z’n allen het diepste geloof hebben, dat het op die dag prachtig loopweer wordt, dan ga ik ervan uit, dat dat ook gaat lukken!  Lees verder

10 K, man!

Alwart Boers zit nu ruim vier maanden op de fiets voor Right To Play. Ik volg hem (op afstand) op de voet en ben diep onder de indruk van wat hij allemaal doet, bereikt en meemaakt. De wereld rondfietsen is natuurlijk al een belevenis en een prestatie op zich, maar dat ook nog doen met een hoger doel is buitengewoon geweldig. Voor elke kilometer die hij fietst, wil hij 10 Euro ophalen voor Right To Play. Twintigduizend kilometer keer tien Euro … is inderdaad een slordige twee ton die hij bij elkaar gaat fietsen. Ik hoop zo ontzettend dat hem dat gaat lukken, het is daarom dat ik elke tweet en elke Facebook berichtje ook driftig deel en retweet. De wereld moet gewoon weten, waar deze Westlander mee bezig is! Lees verder

Donoren gezocht!

Nee, niet meteen je portemonnee pakken. Dit keer vraag ik geen financiële bijdrage voor Right To Play. Ik ben op zoek naar een ander soort soort donoren. Maar voor ik daar aan toe kom, zal ik verslag doen van de uitdaging die al een tijdje in mijn agenda stond. Eigenlijk was het, naast de Nieuwjaarsduik, de enige uitdaging die in mijn agenda stond. 11 januari 2015, de dag dat ik mijn eerste halve marathon zou lopen. Lees verder

Smoesjes!*

Ik sta aan de vooravond van één van mijn spannendste uitdagingen. Er zullen veel mensen zijn die hun hand niet omdraaien voor een halve marathon, ik doe dat wel. Ik ben geen loper. Ik heb er het figuur en de techniek niet voor.* Gisteren nog mocht ik met Jelle meedoen aan de spierathlon, hier in Vlaardingen. Een actie georganiseerd voor Spieren voor Spieren. Met 150 kinderen was het wat druk om mee te zwemmen, maar met het fietsen en lopen kon ik wel meesporten. Het fietsen was een goede warming-up, want na mijn achillespeesblessure* ben ik wel extra voorzichtig geworden. Lees verder

Keuzevrijheid

Ik hoorde net Paul de Leeuw in De Wereld Draait Door zeggen, dat hij na al ’t vreselijke nieuws een ‘donzen dekbed momentje’ heeft genomen. Jezelf twee uur lang verstoppen onder je dekbed en hopen dat, als je eronder uitkomt alles weer goed is. Ik snap dat hij de neiging heeft zich af te sluiten. Zeker als al die beelden nauwelijks gecensureerd voorbij komen.  Lees verder

Sprakeloos … in zes woorden

Martin Luther King zei het al: “Duisternis kan geen duisternis verdrijven: alleen licht kan dat doen. Haat kan geen haat verdrijven, alleen liefde kan dat”. Met alle macht probeer ik het geweld dat ik vandaag op de televisie zag weg te duwen, maar de beelden van onmacht en de daaropvolgende meedogenloze wreedheid staan op mijn netvlies gebrand. De grootste valkuil ligt nu op de loer: kwaad met kwaad vergelden, haat op haat. Toch wil ik mijn geloof in de mensheid niet verliezen. Ik zet alles wat ik heb, in op onze kinderen, opdat zij zo’n groot hart houden, dat ze het onbekende in de ander als iets moois … en niet als iets bedreigends zien.

FRANCE-ATTACKS-MEDIA
“Paris s’éveille dans un cauchemar”
“Parijs wordt wakker in een nachtmerrie”