Brabantse feestjes

Op de Pabo in Den Bosch wordt jaarlijks onder de bezielende leiding van mijn oud-collega Michel van Ingen een Kerstviering georganiseerd, waaraan een goed doel wordt gekoppeld. Noem het toeval of niet, maar toen hij op zoek ging naar een goed doel voor dit jaar, kwam er, volgens zijn eigen zeggen, een tweet van ondergetekende voorbij waarin ik schreef dat ik me ging inzetten voor Right To Play. Voor hem een reden om in de telefoon te klimmen en me te vragen of ik zin had in een Kerstfeestje diep in ’t Brabantse land! Lees verder

Makkers staakt uw wild geraas

Dit is het, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, op één na laatste jaar geweest dat de spanning rondom Sinterklaas in dit huis zo opliep. Sibe, nu zes jaar oud, zal vermoedelijk in de komende anderhalf jaar gaan ontdekken dat deze wereld geen grote Punica Oase is. In de afgelopen maand leefde hij nog met het idee, dat een man met een lange baard en een mijter op (met behulp van vele gelijkwaardige medewerkers) er voor zorgde dat alle kinderen cadeautjes kregen. Wij ‘volwassenen’ weten ondertussen dat lang niet alle kinderen braaf zijn en cadeautjes verdienen, dus dit verhaal kan niet waar zijn. Lees verder

Door spel iets teruggeven

Het derde verhaal in de reeks ‘Waarom Right To Play?’

Than Lo is een van de Right To Play coaches in het Mae La vluchtelingenkamp,  het grootste kamp in Thailand bij de grens met Birma. Er leven meer dan 40.000 (!) vluchtelingen. Lees verder

Ruwe bolster …

Er zijn van die dagen die je niet snel vergeet. Vandaag was het zo’n dag. Ik kan deze bijzondere dag niet in een paar woorden samenvatten, dus ik neem even mijn ruimte.

Nadat ik de kinderen naar school gebracht had, begon ik aan mijn fietstocht naar Haarlem. Daar had ik een selfie afspraak met Ben Sonnemans. Op zijn judo palmares staat onder andere dat hij Europees kampioen werd in 1997 en het jaar ervoor 5e werd op de 100e moderne Olympische Spelen in Atlanta (beide tot 95 kg). Lees verder

Cios Goes; Maatschappelijk verbonden …

Op maandag 1 december, precies een maand na de start van m’n uitdagingen, sta ik om half tien (in gewone en warme kleding) voor de deur van Right To Play. Deze keer ben ik niet op de fiets naar Den Haag gegaan, want deze keer mag ik een presentatie geven over mijn 52 challenges. Een groep van 28 studenten van de CIOS uit Goes maakt vandaag de tocht vanuit Brabant en Zeeland naar de Hofstad, om daar meer te weten te komen over Right To Play. De vrieskou in combinatie met de gebrekkige OV-verbinding tussen Goes en Den Haag, zorgen ervoor dat er uiteindelijk 21 studenten en 2 leraren in de keuken van het historische pand aan de Alexanderstraat staan. Waar de andere zeven gebleven zijn, is tot op dit moment nog een compleet raadsel. Lees verder