We schrijven 20 februari 2010, de dag dat mijn broer viert dat hij aan zijn laatste jaar als dertiger begint, vertrekt ons gezin vanuit Vlaardingen richting Tilburg. Het was regenachtig, koud … waterkoud zelfs. Sibe was twee en een half jaar en Jelle vier jaar ouder. We hadden besloten om met ons ‘pleegkind’ Wendy te gaan genieten van onze ‘voorjaarsvakantie’ in een vakantiehuisje bij de Beekse Bergen. Lees verder
BAK EEN TAART!
Met een RUIME meerderheid aan stemmen. Ik ga zo snel mogelijk aan de slag!
Wat ik echt geweldig vind aan deze 52 Charity Challenge is, dat ik zoveel leuke mensen tegenkom. Vandaag had ik de afspraak gemaakt met Karin Melis om haar de Thaise wokset te overhandigen. Karin werkt als identiteitsbegeleider bij de Laurentiusstichting, dat is een scholengroep in het voorland van Den Haag. Vijf jaar geleden werkte ik ook voor die stichting en ken Karin dus daarvan. Ondanks het feit dat we mekaar zeker een lustrum niet gezien hadden, leek er niets veranderd. We belandden al snel in een filosofisch en esoterisch gesprek over opvoeden, onderwijs en kijk op het leven, waarbij opmerkingen als ‘Ken je die nog?’ en ‘Weet je nog?’ natuurlijk ook veelvuldig voorbij kwamen. Enfin, een gesprek tussen twee mensen die al op leeftijd aan het geraken zijn. Nou ja … gesprek? Mensen die mij beter kennen weten dat ik dan aan het woord ben en de ander vooral luistert … sommige dingen veranderen nooit, sorry. Lees verder
Ik heb in het begin wel uitgelegd waarom ik mijn actie koppel aan Right To Play, maar ik ben nog niet echt dieper ingegaan op de impact, die Right To Play heeft met hun werk. De krachtigste manier om dat te doen, is de verhalen te gebruiken van de betrokkenen zelf. De komende dagen zal ik een aantal van die verhalen publiceren op deze site. Vandaag het verhaal over Jazmín Gonzalez. Lees verder
Anderhalve week geleden kwam ik tot een nogal schokkende ontdekking. In mijn hoogmoed om bij de uitdagingen te zetten dat ik op 11 januari een halve marathon zou lopen … dus binnen 11 weken tijd … was ik even vergeten om me wat meer te verdiepen in dat ‘rondje Egmond’. Het is namelijk geen gewone halve marathon. Na een kleine stukje door het dorp, word je resoluut met z’n allen het strand op gejaagd om daar 7 kilometer door (mul) zand te baggeren. Vervolgens keer je ergens bij Castricum om, om vervolgens door de duinen (dus omhoog en omlaag) terug te gaan naar Egmond aan Zee. Lees verder
Inleiding
Normaal gesproken ga ik op zaterdagochtend meteen aan de slag met dit blogje, maar vanmorgen had ik andere plannen. Met de wind die van oost naar zuid draaide vannacht, leek het een ideaal moment om ‘Zeeland te doen’. Jullie moeten weten dat ik bij challenge 19 (maak een fietstocht van minstens 100 km in elke provincie) op zie tegen twee provincies. Zeeland en Flevoland. Met alle respect voor de mensen die er wonen … ik heb er niet veel mee. Ik ken die deltawerken en dat opgespoten zand onderhand wel, verder kan ik er heel slecht tegen, als er meer windmolens staan dan bomen. Maar goed, ze horen bij de twaalf provincies, dus ook bij mijn challenge. Lees verder
Ik ben nog geen drie weken bezig met mijn 52 Charity Challenge en heb, mede door jullie enthousiaste acties, nu al de financiële doelstelling gehaald, zoals ik die van tevoren bedacht had (500 Euro). Dat is natuurlijk helemaal super, maar het heeft me wel aan het denken gezet. Volgens mij hebben we hier te maken hebben met een gevalletje ‘verkeerd inschatten’. Op de sportacademie leerde ik al dat spelletjes niet alleen intensief en speelbaar moeten zijn, maar ook … uitdagend. Ik denk dat het daarom goed is om wat aan te passen. Lees verder
Wilco's Charity Challenge 