Stapel mesjogge en knettergek

Toen aan de vooravond van de Tachtigjarige Oorlog een groep lage edelen hun smeekschrift, waarin zij de Spaanse Inquisitie veroordeelden en met een opstand dreigden, overhandigden aan Margaretha van Parma, stelde haar adviseur haar gerust met de woorden: “N’ayez pas peur Madame, ce ne sont que des gueux” (Heb geen angst mevrouw, het zijn slechts bedelaars). De benaming ‘geus’ werd volt trots opgepakt door één van de edelen, Hendrik van Brederode en toen hij een paar dagen later op een feestmaal het glas hief, sprak hij de woorden: “J’ai bu à la santé des Gueux! Vive le Gueux!” (“Ik heb op de gezondheid van de bedelaars gedronken! Leve de bedelaar!”)  Lees verder

Zeg maar nee, dan krijg je er twee … toevallig!

Dank jullie wel! Ontzettend bedankt dat jullie zo aardig voor me zijn!

Toen ik vorige week namelijk schreef, dat jullie mochten bedenken aan wie ik het volgende cadeautje zou moeten weggeven, dacht ik dat ik een behoorlijk risico liep. Veel van jullie ken ik persoonlijk en het had me om die reden dan ook niet verbaasd, als ik met een schier onmogelijke opdracht werd opgezadeld.

Er lag een kans, een schot voor open doel … om mij met een agenda waarop staat: “onbereikbare doelen, die gaan zo lekker lang mee” op pad te sturen naar bijvoorbeeld: Lees verder