La fièvre contagieuse

Al twee dagen achtereen heb ik niets gepost. Lekker rustig, zullen sommigen van jullie denken. En misschien is het je zelfs helemaal niet opgevallen, maar de laatste keer dat het twee dagen achter elkaar stil bleef op deze website, was begin november 2014, bij de start van m’n challenges. Daarna hield ik jullie (bijna) dagelijks op de hoogte van mijn belevenissen! Maar nu maken mijn trouwste volgers zich zorgen. En terecht! Het gaat namelijk niet goed met me. Eigenlijk kun je wel zeggen dat het heel erg slecht gaat. Ik ben ziek en heb koorts! Mijn huid is gelig van kleur met hier en daar groene vlekken en op sommige plekken ontstaan zelfs rode, ronde bultjes.

koorts

Eigenwijs als ik ben, vind ik het niet nodig om naar een dokter te gaan. Het gaat vanzelf over, toch? En bovendien, ik ken mijn eigen lichaam het beste! Ik weet dat dit gebeurt. Ieder jaar rond deze tijd, heb ik het en het duurt meestal een week of drie à vier! Het hoort bij mijn leven. Eigenlijk heb ik het al sinds ik een jaar of zeven ben. ‘Met de paplepel ingegeven’, heet dat volgens mij.

Mijn koorts heeft niets met het weer te maken. Alhoewel ik moet toegeven dat, sinds ik in Indonesië heb gewoond, de tropenkolder diep in mijn vezels zit. Nee, de temperatuur, of de zon heeft er niets mee van doen, want weer of geen weer … ieder jaar rond deze tijd krijg ik het. Al moet ik wel zeggen, dat de koorts dit jaar heviger is dan andere jaren.

Het begint eigenlijk altijd als op Radio 1, NOS ‘Langs de Lijn’ haar naam verandert in ‘Radio Tour de France’. Ik kan dat laatste ook niet anders uitspreken, dan met een duidelijk Frans accent. ‘Ici … Radio Tour de de France, le spectacle de la NOS’. ‘De Tarantuella’ van Rein van den Broek gonst in mijn hoofd, terwijl ik de stemmen van motorverslaggevers Sebastiaan Timmerman of Jacques Chapel erbij fantaseer.

Mijn gedachten gaan terug naar de jaren, dat ik als kind elke dag vanaf twee uur aan de radio gekluisterd zat. Theo Koomen met zijn weergaloze -en zoals later bleek, vaak verzonnen- commentaar. En dan na de etappe lachen om de Kneetstory. In mijn hoofd zie ik de helden uit mijn verleden fietsen: Hennie Kuiper in het wit zwart geblokte tenue van Peugeot, Joop Zoetemelk in het roze tricot van Miko Mercier, Peter Winnen, Johan van der Velde, Steven Rooks, de wapperende haren van Gert Jan Theunisse. Of boven op de Tourmalet uren wachten, naar beneden kijken, de haarspeldbochten afturen en spanning opbouwen. Om dan Laurent Fignon, Lucien van Impe en Pedro Delgado voorbij te zien flitsen. En een half uur later vol ontzag naar de stoempende antiklimmer Sean Kelly kijken met zijn onwaarschijnlijke gespierde kuiten.

tourmalet

Sinds mijn vroege jeugd heb ik jaarlijks de tourkoorts en begint mijn zomer eigenlijk pas, als de eerste renner bij de proloog van het startpodium rijdt. En dit jaar … begon die in Utrecht.

Om acht uur ’s morgens sta ik als één van de eersten langs het parcours. Op precies honderd meter van de plek, waar de renners na 13,8 kilometer zwoegen, tegen een gemiddelde van ver boven de 50 kilometer per uur, hun onbetaalbare tijdritfiets over de meet gaan duwen. Ik maak alles mee: de zenuwachtige vrijwilligers van de organisatie, de aankomst van de duizenden mensen, het inrijden van de helden, de reclame karavaan, het testen van het geluid, de helikopters, de veel te dure flesjes water, de brandende zon en … de geluidsexplosies als de Nederlanders voorbij komen. Om koorts van te krijgen!

100 m voorbereiding reclame karavaan Valverde KeldermanGesink

Na tien uur Tour beleven in eigen land, maak ik de schade op:

  • Verbrande nek en schouders,
  • Een ‘gat’ in mijn portemonnee,
  • 400+ foto’s van (toekomstige) wielerhelden
  • Een ‘te spontane’ tattoo
  • Opgepoetst chauvinisme, omdat de Nederlanders het toch nog kunnen en
  • een zoon die ook wielergek aan het worden is.

verbrandtattoo shirtjes cadeautjestourfantattoo 2

La fièvre du Tour est contagieuse!

salut, Wilco

P.S.

Mijn bezoekje aan de tour stond op mijn lijst van uitdagingen. Alles bij elkaar 12,94 Euro voor Right To Play!

30 thoughts on “La fièvre contagieuse

  1. S’ maandags , net nadat de Tour is afgelopen . Heb je het gevoel dat de wereld “ineen stort”, je moet weer een jaar wachten….! Ik voel hetzelfde…!!!

    Liked by 1 persoon

  2. Zeg, ik heb niet zoveel verstand van Tour de France, helemaal niet eigenlijk. Maar Joop Zoetemelk heeft toch weleens gewonnen? Ergens in de jaren tachtig? Kan dat? En woonde hij in Rijpwetering (een plaatsje dat ik destijds maar met moeite in mijn Kever kon vinden)? Die man heb ik volgens mij geïnterviewd, ik zie althans weer die woonkamer voor me. Toen was het ook zo heet. Klopt dit? Was wel druk toen hij in zijn dorp aan kwam.

    Liked by 1 persoon

  3. Wat een ernstige aandoening is me dat zeg!!! Ziet er echt wel gevaarlijk uit; Hoop dat je in quarantaine blijft tot elk besmettingsgevaar voor je omgeving is verdwenen. Maar voor je zoon is het precies al te laat. Arm kind 😉
    Die tattoo, da’s een mopje hé 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Ter verdediging van de Gentenaren, ik weet niet of ze allemaal zo makkelijk op het verkeerde been te zetten zijn, maar ik denk altijd dat de mensen het beste met me voor hebben, en me nooit ofte nimmer iets op de mouw zouden spelden….

    Liked by 1 persoon

  5. Ik vind het allemaal ook wel gezellig hoor, maar ben ook blij als het allemaal weer voorbij is.
    Waar was die Gert-Jan Theunisse gister nou bij Tour du Jour?
    Ik verwacht natuurlijk nu wel wat prognoses en zo. Wat denk je van vandaag?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s