True Colors

Vorige week maandag was het ‘blue monday’. Dat is voor veel mensen de meest deprimerende dag van het jaar. De redenen daarvoor zouden zijn, dat de feestdagen al lang achter ons liggen, de goede voornemens weer niet gehaald zijn, er flink wat rekeningen betaald moeten worden en het nog een eeuwigheid duurt voordat de volgende vakantie in zicht is. Ik had het vorige week veel te druk voor een ‘blue monday’. Ik sla echter niet graag iets over, dus had ik hem alsnog voor vandaag gepland.

blue-monday

Omdat er maar één echte blauwe maandag is en die letterlijk en spreekwoordelijk zo voorbij was, noemde ik mijn meest deprimerende dag: ‘grey monday’. En ik moet zeggen, het begon voorspoedig. De dag ervoor had ik een stevige halve marathon gelopen, dus stond ik op met de pijn in mijn lijf. Toen ik vervolgens de gordijnen opendeed, was er gelukkig nog geen enkele reden om vrolijk te worden. Regen, regen en nog eens regen. Dus naar beneden strompelen, chagrijnig ontbijtjes klaarmaken voor de kinderen en mopperen op het leven. Voor de zekerheid mijn agenda nog even checken, maar daar stond ook niks leuks in. Dus snel op youtube Brigitte Kaandorp zoeken en keihard ‘zwaar leven’ mee blèren! Het beloofde een perfecte ‘grey monday’ te worden, totdat …

… ik op Facebook een spreuk tegenkwam van de Dalai Lama.

Dalai Lama

Grommmmm! Heb je zin in een dagje niks doen en mopperen, spuugt die Lama dit soort taal eruit. Maar door zijn woorden heb ik Brigitte toch de mond gesnoerd en ben ik in actie gekomen.

Douchen, aankleden, huis opruimen, koffie drinken, boodschappen doen, kinderen ophalen, uurtje circus in huis, kinderen wegbrengen, opruimen, afwassen, haché klaar maken en laten pruttelen, racefiets schoonmaken, tuffels schillen, chocolade eten, kinderen halen, spreekbeurt voorbereiden met Jelle, met Sibe naar de zwemles, eten afmaken, eten opeten, afwassen, koffie drinken en … oh ja … bloggen.

En of het nou toeval was of Karma, maar op het moment dat ik in de actie stand kwam, ging de zon tussen de regendruppels doorschijnen. Een prachtige regenboog verscheen boven de stad maakt mijn ‘grey monday’ kleuriger dan ooit. Natuurlijk ben ik te eigenwijs om de Dalai Lama helemaal gelijk te geven, dus luister ik nu tijdens het bloggen naar Eva Cassidy met haar vertolking van True Colors. Prachtige kleuren in melancholisch grijs! Op naar tomorrow die ik als een nieuwe today ga leven.

groet, Wilco

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s